Środki wiążące reagują na mineralnych materiałach budowlanych, tworząc siatkę żywicy silikonowej. Ma przy tym miejsce katalizowana reakcja kondensacyjna wywołana wilgocią. W wyniku tej reakcji następuje wytrącenie związanego alkoholu. Utworzenie takiej siatki jest celem działań związanych z zabezpieczeniem budowli przy użyciu silikonu. Siatka taka powoduje nieprzepuszczanie wody przy jednoczesnej zdolności przepuszczania pary wodnej i jest chemicznie związana z mineralnym substratem.

Sieciowe struktury z kwarcu, żywicy silikonowej, szkła wodnego i estru kwasu krzemowego. Żywica silikonowa posiada trwale zmodyfikowaną przez hydrofobowe grupy organiczne R strukturę kwarcową. W przypadku szkła wodnego zmodyfikowanego solą potasową (Si−O⁻K⁺) i estru kwasu krzemowego zmodyfikowanego etanolem (Si−OEt) modyfikacja struktury kwarcowej ma charakter przejściowy.

W przeciwieństwie do żywicy silikonowej, w wyniku sylifikacji otrzymuje się w obydwu wyżej wymienionych przypadkach, po wytrąceniu produktów modyfikacji, ponownie czysty dwutlenek krzemu (SiO²). W przypadku szkła wodnego produktem modyfikacji jest, po reakcji z dwutlenkiem węgla, węglan potasowy. W przypadku estru kwasu krzemowego produktem modyfikacji jest etanol po reakcji z wodą.